เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151 ตกเป็นเป้าหมาย
เซี่ยชิวหลานไม่อยากกล่าวถึงอดีตของตนอีกต่อไป นับจากวินาทีนี้ นางได้ตัดขาดจากตัวตนในอดีตโดยสิ้นเชิงแล้ว
…หวงหลิงเยว่เข้าใจดี เพราะตอนที่เห็นเซี่ยชิวหลานจมอยู่ในความทรงจำ รอยยิ้มที่เผยออกมานั้นงดงามและเป็นธรรมชาติเพียงใด ภายในรอยยิ้มนั้นมีความรู้สึกของหญิงสาวคนหนึ่งซ่อนอยู่ หวงหลิงเยว่สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความสุขเช่นนั้น!
ทว่าสุดท้าย นางกลับเห็นเซี่ยชิวหลานหลั่งน้ำตาแห่งความโศกเศร้า พร้อมแววตาอาฆาตแค้น
เฮ้อ น่าเสียดายจริง ๆ ลิขิตสวรรค์ช่างกลั่นแกล้งผู้คน…
แม้แต่ตอนนี้นางเองก็เป็นเช่นเดียวกัน
เซี่ยชิวหลานจับมือหวงหลิงเยว่แล้วหยอกเย้าว่า “คุณหนูก็โตพอแล้ว ถึงเวลาหาคู่บำเพ็ญสักคนหรือไม่?”
“หา?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยชิวหลาน ร่างของหวงหลิงเยว่ก็สั่นสะท้านขึ้นมาเอง รีบกล่าวว่า “เอ่อ นั่น…”
หวงหลิงเยว่รีบร้องขอความเมตตา “น้าหลาน ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดจริง ๆ ยกโทษให้ข้าเถิด!”