เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 ความลับที่แท้จริงเหนือทวีปเซียนยุทธ์
ซินหลานรู้ว่าตอนนี้ตนไม่มีคุณสมบัติเรียกตัวเองว่าเทพสมุทรอีกแล้ว นับตั้งแต่สิ้นชีพในศึกครั้งนั้น นางก็หนีไปซ่อนตัวในทะเลไร้สิ้นสุด บัดนี้เหลือเพียงจิตวิญญาณปฐมกำเนิดที่ดำรงอยู่โดยไร้กายเนื้อ เมื่อต้องเผชิญหน้าผู้อื่น นางก็วางท่าทีอ่อนน้อมลงมาก แม้ครั้งหนึ่งจะเคยเป็นเทพสมุทรก็ตาม!
“ข้าสังเกตแม่นางหวงมาระยะหนึ่งแล้ว เจ้าแตกต่างจากคนอื่นมาก เหตุที่ข้ามาหาเจ้าก็เพราะเจ้าไม่เหมือนใคร และอยากเตือนบางอย่างด้วย แต่ข้าสงสัยมาก ตอนอยู่ดินแดนมหาปราชญ์ยุทธ์ มีคนจากสำนักและพรรคต่าง ๆ เชิญเจ้าเข้าร่วม เหตุใดเจ้าจึงไม่ไปเล่า เจ้าไม่เพียงปฏิเสธ แต่ยังเอาของแทนตัวที่พวกเขามอบให้ไปวางไว้บนตัวหมาป่าอสูร ปล่อยให้มันวิ่งไปทั่ว วิธีนี้ช่างชวนให้คิดได้จริง ๆ!”
หวงหลิงเยว่ยิ้มแล้วถามว่า “เช่นนั้นข้าควรเรียกผู้อาวุโสว่าอย่างไรดี?”
“เรียกข้าว่าผู้อาวุโสเทพสมุทรก็ได้”