เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 พบกันอีกครั้ง
เมื่อมาถึงหน้าแนวป่าไผ่ หวงหลิงเยว่เลี้ยวผ่านทางไปหลายสาย ก่อนจะเห็นเรือนไผ่หลายหลังซ่อนอยู่ในลานลึกเข้าไปกลางป่า เวลานี้เสียงหนึ่งดังออกมา “เข้ามาสิ ยืนอยู่ตรงนั้นทำอะไร” เก่อหงกล่าว หวงหลิงเยว่จึงเดินเข้าไปในห้องโดยไม่เกรงใจ “พูดมา มีธุระอะไร” นางนั่งลงอย่างแรง แล้วหยิบชาบนโต๊ะที่เพิ่งชงเสร็จขึ้นมาดื่มหนึ่งคำ เก่อหงยิ้มพลางกล่าวว่า “ครั้งนี้นังหนูอย่างเจ้าไม่เพียงช่วยเหลือแคว้นต้าคุนอย่างใหญ่หลวง อย่างน้อยในช่วง 50 ปีนี้ก็จะไม่มีแคว้นอื่นมารุกรานต้าคุน”
“ขณะเดียวกันสถาบันเจียหนานก็มีชื่อเสียงขึ้นมาด้วย จากนี้คงมีอาจารย์ผู้ชี้แนะและผู้อาวุโสจากสถาบันวิญญาณหลายแห่งมาที่สถาบันของเรา แต่ละสถาบันยังมอบโควตาให้สถาบันละ 2 ที่” เก่อหงมองหวงหลิงเยว่แล้วกล่าวต่อ “ผู้เฒ่ารู้ว่าพวกเขาทำเช่นนี้ก็เพราะเจ้า” กล่าวจบก็ไม่พูดอะไรอีก
หลังฟังคำพูดของเก่อหงเจ้าสถาบัน หวงหลิงเยว่ก็จมอยู่ในความคิด หรือว่าครั้งนี้ในการประลองยุทธ์พวกเขามองออกแล้ว? แต่ตัวนางก็แทบไม่ได้ลงมือเลยนี่!