เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111 รอบชิงชนะเลิศ (4) ลานประลองอันสงบสุข
ภาพตรงหน้าทำให้ทุกทีมในสนามไม่อยากเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง และยังทำให้ทุกทีมรู้สึกกดดัน สมาชิกทีมหมายเลขสี่สิบห้ามีฝีมือที่ทุกคนเห็นกันชัด ๆ ทว่าตอนนี้กลับถูกหญิงที่ไม่มีใครสนใจขังไว้ในมหาค่ายกล ดูท่าทางส่วนใหญ่คงต้องแพ้ เพราะแสงบนเกราะพลังวิญญาณของฮันส์ในค่ายกลหม่นลงแล้ว เกรงว่าจะประคองต่อไปได้อีกไม่นาน
โดยเฉพาะสมาชิกทีมหมายเลขหนึ่งร้อย ทุกคนต่างมองภาพบนเวทีประลองด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ แม้แต่โจวอวี่ที่บาดเจ็บหนักก็ยังเป็นเช่นนั้น เกาเฟิงตกใจกล่าวว่า “หัวหน้าหน่วยทำได้อย่างไร? จนถึงตอนนี้ข้าก็ยังไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น”
“ใช่ ใช่” หลี่เหมยกล่าวพลางประคองโจวอวี่
สมาชิกทีมทุกคนมองไม่ทัน เพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นรวดเร็วมาก เร็วจนหลายคนดูแล้วงุนงงไปหมด
ผู้ที่ถูกกระทบกระเทือนมากที่สุดในตอนนี้คงไม่พ้นโจวอวี่ นางได้สัมผัสด้วยตนเองมาแล้วว่าคู่ต่อสู้แข็งแกร่งเพียงใด ตอนที่นางขึ้นไปสู้ กลับรับกระบวนท่าของอีกฝ่ายไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ทั้งยังถูกโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส แต่ตอนนี้นางกลับเห็นหัวหน้าหน่วยนั่งดื่มสุราอยู่บนเวทีประลอง ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับกำลังชมการแสดง ดูคู่ต่อสู้หลบซ้ายหลบขวาอยู่ตรงนั้น โจวอวี่หัวเราะเยาะตนเอง แล้วถามตัวเองในใจว่า ‘ระยะห่างระหว่างข้ากับหัวหน้าหน่วยเป็นเหมือนหุบเหวหรือ? หุบเหวที่ไม่มีวันข้ามผ่านได้’