เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106 รอบที่สอง การแข่งขันเลื่อนชั้น 25 ทีม
หวงหลิงเยว่เรียกทุกคนในทีม รวมทั้งฮุ่ยจื่อทั้งสามคน แล้วออกจากสนามประลองไปพร้อมกัน อยู่ต่อก็ไม่มีความหมายแล้ว เมื่อกลับถึงห้องพัก ทุกคนต่างแยกย้ายกันฝึกบำเพ็ญ!
หวงหลิงเยว่ออกจากห้องพักแล้วมุ่งหน้าไปยังที่แห่งหนึ่ง เวลานี้มีคนสิบคนอยู่ที่นั่น บ้างนั่ง บ้างยืนมองไปรอบด้าน บางคนก็นอนอยู่บนกิ่งไม้ใหญ่ คนหนึ่งอดถามขึ้นมาไม่ได้ “กังจื่อ เจ้าคิดว่าสตรีผู้นั้นเป็นนักต้มตุ๋นหรือไม่? นี่ก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว เหตุใดถึงยังไม่มีความเคลื่อนไหวเลย!”
เจิ้งกังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น เหลือบมองคนที่เพิ่งพูด “เพิ่งรอแค่นี้ก็ร้อนใจแล้วหรือ? รอดูอีกหน่อย ข้าว่าแม่นางผู้นั้นดูไม่เหมือนคนหลอกลวง” เจิ้งกังยังพูดไม่ทันจบ เสียงอ่อนหวานนุ่มนวลก็ดังมาจากต้นไม้อีกต้น เสียงใสสะอาดประหนึ่งดอกบัว งดงามจับใจ สดชื่นแว่วหวาน ราวกับเสียงนกร้องยามรุ่งสาง ทำให้ผู้ฟังเบิกบานใจ
นางมาแล้ว