เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 สองทีมประลองชี้ขาดบนลานเป็นตาย
ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะมาจริง ๆ
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านข้าง ผู้พูดคือเป่ยเจี้ยน หวงหลิงเยว่หันไปมอง จึงเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังใช้ดวงตาหื่นกามจับจ้องนางอยู่ ทำให้นางรู้สึกขัดเขินไปทั้งตัว “ข้ามาถึงตั้งนานแล้ว ไม่เห็นพวกเจ้าโผล่หน้ามาสักคน นึกว่ากลัวแพ้จนหนีไปเสียแล้ว!”
“เจ้าพูดอะไร หาที่ตายหรือ!” เป่ยเจี้ยนพลันปรากฏกระบี่ยาวสามฉื่อระดับห้าในมือ ทันทีที่กระบี่เล่มนี้ปรากฏ ก็แผ่บารมีข่มขวัญออกมา เขาชี้กระบี่ไปทางหวงหลิงเยว่แล้วกล่าวว่า “ปากคอเราะร้ายดีนี่ อีกเดี๋ยวพอขึ้นไปบนลาน คุณชายจะทำให้เจ้ารู้ว่าอะไรเรียกว่าพลังที่แท้จริง ไม่ใช่อาศัยแค่ฝีปากคุยโว!”
การประลองบนลานหยุดชะงักลงทันทีเพราะการกระทำของเป่ยเจี้ยน เนื่องจากมีกฎกำหนดไว้ว่า เมื่อใดมีผู้ต้องการสะสางความแค้นหรือประลองเป็นตาย จะต้องเว้นลานประลองเป็นตายให้พวกเขา
กรรมการคนหนึ่งเดินมาหยุดตรงกลางระหว่างสองทีม กวาดตามองทุกคน แล้วมองหวงหลิงเยว่เป็นพิเศษ ก่อนหันหลังเดินขึ้นไปบนลานประลองเป็นตายและกล่าวว่า “ข้าไม่สนใจว่าพวกเจ้ามีความแค้นหรือธุระอื่นใด ที่นี่ห้ามทำผิดกฎ ไม่ว่าจะสะสางเรื่องใด ต้องลงทะเบียนและลงชื่อประทับตราก่อน จากนั้นพวกเจ้าจะทำอะไรกันบนลานประลองเป็นตายก็เชิญตามสบาย”
หวงหลิงเยว่เดินไปยังโต๊ะหิน ก่อนหันไปถามว่า “เป่ยอะไรนะ เจ้าคิดจะแค่ตัดสินแพ้ชนะ หรือจะประลองเป็นตาย พูดให้ชัดเสียก่อน”