เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 ผู้อาวุโสสวี่ลงมือ หลุดพ้นจากภยันตราย
เมื่อหวงหลิงเยว่ได้ยินคำพูดของจี๋ปู้ฝ่าน ก็ถึงกับพูดไม่ออก! จะยังกล้าส่งเสียงอีกได้อย่างไร นางคิดว่าจะลองใช้ไม้อ่อนดูดีหรือไม่ จะได้ให้ตาเฒ่าน่าตายผู้นี้เลิกทำตามอำเภอใจเสียที จึงเอ่ยว่า “ตาเฒ่า ดูจากท่าทางของเจ้าแล้ว คงกำลังหาทางฝ่าทัณฑ์นิพพานอยู่กระมัง?”
คำพูดนี้ทำให้จี๋ปู้ฝ่านสะดุ้งไปทั้งร่าง กูซินเผิงเองก็หยุดไล่ตาม ส่วนไป๋ซื่อเฉินหันมามองเด็กสาวบนไหล่ของจี๋ปู้ฝ่าน จี๋ปู้ฝ่านหยุดกระทำตามอำเภอใจกับหวงหลิงเยว่ ก่อนถามว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้ากำลังหาทางเตรียมตัวฝ่าทัณฑ์สวรรค์?”
หวงหลิงเยว่รู้สึกว่ามีหวัง จึงพูดต่อว่า “ข้าสัมผัสได้ว่าเจ้าเคยผ่านทัณฑ์สวรรค์มาครั้งหนึ่ง แต่เกือบเอาชีวิตไม่รอด ในร่างยังมีบาดแผลจากทัณฑ์สวรรค์หลงเหลืออยู่” หวงหลิงเยว่ไม่ได้พูดต่อ จี๋ปู้ฝ่านจึงวางนางลงจากไหล่ ตาเฒ่าทั้งสองมองสตรีงามล่มเมืองตรงหน้าอย่างจริงจังแล้วถามว่า “เมื่อครู่ทำไมไม่พูดต่อเล่า?”