เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 เมตตาอย่างยิ่ง
ขุมอำนาจมากมายต่างเข้าใจแล้วว่า ต้นเหตุทั้งหมดมาจากหญิงงามล่มเมืองที่อยู่ตรงหน้า ไป๋ซื่อเฉินไม่พูดอะไร เขาเข้าใจเจตนาของเด็กสาว หวงหลิงเยว่ต่อสู้พลางกล่าวว่า “เมื่อครู่พวกเจ้าไม่ใช่เก่งกันนักหรือ? เหตุใดตอนนี้ถึงพูดจาดีขึ้นมาเล่า?”
ชายชราไม่อยากสู้ต่อแล้ว เขาขวางหอกยาวของไป๋ซื่อเฉินด้วยดาบใหญ่และกำลังจะถอยหนี หวงหลิงเยว่กับไป๋ซื่อเฉินเห็นดังนั้นจึงร่วมมือกันโจมตีจากสองด้าน หอกกับกระบี่แทงทะลุร่างชายชราจากตระกูลเหราที่กำลังจะหนี ชายชรากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง เห็นชัดว่าหมดกำลังต่อสู้แล้ว ขาทั้งสองอ่อนยวบจนคุกเข่ากับพื้น ดาบใหญ่ก็หล่นลง
“ตอนนี้คิดจะหนีแล้วหรือ? สายไปแล้ว” หวงหลิงเยว่กล่าว ชายชราจากตระกูลเหราตอบว่า “พวกเจ้าต้องการอะไร? เฮอะ วันนี้ข้าพลาดท่าแล้ว หากนังหนูน้อยอย่างเจ้าคิดจะมาดูหมิ่นข้าได้ตามใจ ข้ายอมตายเสียยังดีกว่า!”
“เฮ้ ๆ ๆ ใครบอกว่าจะดูหมิ่นท่าน? ดูหมิ่นท่านแล้วข้าจะได้ประโยชน์อะไร?”
หวงหลิงเยว่กล่าวพลางยิ้ม