กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 การล่าสัตว์ในป่า (1)
บางครั้งนางก็ถามตัวเอง ไม่ว่าจะงามหรือดูดีเพียงใด นางก็นึกไม่ออก ช่างเถิด จะทิ้งเขาไว้ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นหากตายอยู่ที่นี่คงเป็นเรื่องชวนหัวจริง ๆ
หวงหลิงเยว่เดินเข้าไปตบหน้าเด็กหนุ่มฉาดหนึ่ง ฝ่ามือนี้ทำให้เขาปลิวออกไป กลิ้งอยู่บนพื้นหลายตลบก่อนจะหยุด
เด็กหนุ่มรู้สึกแสบร้อนบนใบหน้า จึงได้สติและพบว่ามีแม่นางงามผู้หนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า “ขอถามแม่นาง ที่นี่คือที่ใด?”
ให้ตายสิ!!!
นี่มันเรื่องอะไรกัน!!
หวงหลิงเยว่เล่าเรื่องก่อนหน้านี้และหลังจากนั้นให้ฟังอีกครั้ง เด็กหนุ่มถึงเพิ่งรู้ว่าตนทำอะไรกับแม่นางผู้นี้ไปบ้าง
“ขะ...ขะ...ขะ...ขอ...ขออภัยด้วย”
เขาพูดจาไม่เป็นประโยค
“แล้วตอนนี้เจ้าเตรียมจะไปที่ใด?” หวงหลิงเยว่ถาม