เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 หวงหลิงเยว่ถูกจับ ในยามคับขัน
เอาละ ทุกฝ่ายต่างได้รับส่วนแบ่งของตนแล้ว แต่ไม่มีใครรีบจากไปก่อน เพราะกลัวว่าจะมีคนซุ่มโจมตีอยู่ในที่มืด สือจงเทียนเห็นท่าทางขี้ขลาดของพวกเขาแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ เขาหันหลัง โบกมือ แล้วพาคนของตนจากไป ที่เหลือก็พาคนของแต่ละฝ่ายออกจากหุบเขาเล็กอย่างรวดเร็ว ต่างกลัวว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันกับฝ่ายตน ในที่สุดก็เหลือเพียงคนจากพรรคมังกรดำ ไปกันเถิด แต่แววตาของผู้นำกลับฉายประกายชั่วร้าย เขามองไปทางที่หวงหลิงเยว่จากไป แล้วเดินไปยังจุดที่นางเคยยืน สูดกลิ่นที่นางทิ้งไว้ในอากาศอย่างแรง ก่อนจะอดเอ่ยไม่ได้ว่า ช่างเป็นหญิงชั้นเลิศเสียจริง กลิ่นสาวพรหมจรรย์ช่างหอมหวานนัก แม่สาวงาม รอไว้เถิด มีคนผู้หนึ่งเฝ้าคิดถึงเจ้าอยู่นานแล้ว มิฉะนั้นพวกเราจะมาที่นี่ได้อย่างไร เขาหัวเราะเสียงดัง