เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 การหลอมโอสถ
หวงหลิงเยว่พ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง ช่วงหลายวันนี้ช่างตื่นเต้นและอันตรายเหลือเกิน เกือบเล่นจนชีวิตตัวเองดับสูญ โชคครั้งนี้ดีจริง ๆ แม้มดเมฆาเพลิงจะเป็นสัตว์อสูรมารระดับสามและไม่ได้สร้างบาดแผลให้นางมากนัก แต่ใครจะคิดว่ามดเมฆาเพลิงตัวนี้จะถือกำเนิดเพลิงอสูรผลึกม่วงขึ้นมา อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในเพลิงอสูรไม่กี่ชนิดที่มีอานุภาพร้ายแรง นับตามปกติ เพลิงอสูรมักมีโอกาสเพียงหนึ่งในหมื่นที่จะตื่นขึ้นในสัตว์อสูรปีศาจหรือสัตว์อสูรมารระดับห้า รวมถึงสัตว์อสูรเถื่อน แต่ก็ไม่ใช่ทุกตัวที่จะมี ขึ้นอยู่กับสายโลหิต ชนิด และพรสวรรค์ของมัน การที่สัตว์อสูรระดับหนึ่งถึงระดับสี่จะมีเพลิงอสูรสักตัวนั้นเรียกได้ว่าเป็นโชคชะตาขีดสุด โอกาสแทบไม่มี น้อยจนไม่อาจเป็นไปได้ แต่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้กลับเกิดขึ้นจริง และหวงหลิงเยว่ก็ได้พบเข้า นางเงยหน้ามองฟ้าแล้วกล่าวว่า “นี่คงเป็นลิขิตสวรรค์!”
หวงหลิงเยว่ย้อนคิดถึงทุกสิ่งอย่างละเอียด เรื่องทั้งหมดนี้ดูคล้ายมีผู้จัดวางไว้แล้ว ตั้งแต่โลกมาจนถึงทวีปเซียนยุทธ์แห่งนี้ นางเข้าใจแล้ว บางทีการที่นางมาที่นี่อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่อาจมีผู้จัดเตรียมทุกอย่างไว้แล้วก็ได้!!! หวงอู่กล่าว
นางดึงความคิดกลับมา “อา เจ็บเหลือเกิน” เพิ่งสังเกตว่าร่างกายถูกเผาจนไหม้เกรียมแล้ว ร่างเนื้อของผู้ฝึกตนแข็งแกร่ง ทั้งยังมีพลังวิญญาณคุ้มกันและฟื้นฟู ตราบใดที่ไม่ตายก็ไม่เป็นอะไรมาก การเก็บเกี่ยวครั้งนี้นับว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ