เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 ฝึกฝนวิชากระบี่พื้นฐาน
หวงหลิงเยว่ตื่นจากนิทรา คราวนี้นอนหลับสบายยิ่ง ราวกับไม่ได้หลับสบายเช่นนี้มานานแล้ว
นางกินอาหารเล็กน้อยอย่างง่าย ๆ แล้วออกไป
ที่จริงนับตั้งแต่กลายเป็นผู้ฝึกตน นางก็กินอาหารน้อยกว่าเดิมมาก ต่อให้ไม่กินอะไรวันสองวันก็ไม่รู้สึกหิว เพราะเมื่อฝึกหลอมกายถึงระดับหนึ่ง ร่างกายก็ไม่ต้องการอาหารธรรมดามากนัก กลับต้องการเนื้อสัตว์อสูรปีศาจ สัตว์อสูรมาร และสัตว์เถื่อนในปริมาณมาก
หวงหลิงเยว่ไปหาสืออิง แล้วคืนคัมภีร์เพลิงสุริยันให้ สืออิงมองบุตรสาวด้วยความสงสัยและถามว่า “เร็วถึงเพียงนี้เชียว?”
หวงหลิงเยว่กล่าวกับสืออิงว่า “ลูกจำได้หมดแล้วจึงนำมาคืนท่านแม่” สืออิงมอบเหรียญทองกับโอสถให้นาง แต่หวงหลิงเยว่รับไว้เพียงเหรียญทอง ส่วนโอสถไม่ได้เอาไป จากนั้นนางก็คุยกับสืออิงอยู่นานก่อนจะจากมา
ไม่นานหวงเจิ้งก็มาถึงหน้าห้องในหอพัก แล้วร้องเรียกว่า “น้องสาว” เมื่อไม่มีใครตอบจึงคิดว่านางคงไม่อยู่บ้าน ก่อนหันหลังเตรียมจากไป