ตอนที่ 224 บทสรุป

“อะไรนะ…” เสิ่นหมิงซูยังไม่ทันได้สติจากคำพูดของเขาเมื่อครู่ ชุดนอนบนร่างก็ถูกเขาถอดออกไปครึ่งหนึ่งแล้ว

ผ้าเครปสีงาช้างกองอยู่ตรงเอว ลมจากด้านนอกหน้าต่างพัดพากลิ่นหวานของกุหลาบมอญปะปนกับกลิ่นควันไม้สนจากเตาผิง ลูบไล้ผิวเปลือยเปล่าของเธอเป็นระลอก ๆ

จุมพิตของเจียงสวินประทับลงบนกระดูกไหปลาร้าของเธอ และเพชรเม็ดกลางสีชมพูเม็ดนั้น

สร้อยคอเพชรสีชมพูสั่นไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหวของเขา จี้สร้อยกวาดผ่านหน้าอกของเธอไปมา ราวกับก้อนน้ำแข็งเล็ก ๆ ที่ถูกเผาจนแดง ทั้งร้อนทั้งเย็น ทุกครั้งที่สัมผัสล้วนทำให้เธอสั่นสะท้าน