เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ศาสตราจารย์เจียง คุณอยู่ที่ไหนแล้วคะ?” เสิ่นหมิงซูถือโทรศัพท์พลางพูดพลางเดินไปทางประตูร้านอาหาร
ทันทีที่พูดจบ เธอก็เห็นคนคนหนึ่งยืนอยู่ใต้ต้นแปะก๊วยตรงหัวมุมถนน เขาสวมเสื้อโค้ตตัวยาวสีดำ ดูสุขุมและสูงศักดิ์
ดวงตาของเสิ่นหมิงซูสว่างวาบ เธอยิ้มพลางโบกมือให้เขา “ทางนี้ค่ะ!”
วันนี้เธอสวมเสื้อโค้ตผ้าวูลสีแอปริคอตนม ผ้าพันคอสีอูฐอ่อน เมื่อลมพัดก็พองฟูขึ้น แสงแดดลอดผ่านใบแปะก๊วยตกกระทบบนใบหน้าของเธอ รอยยิ้มทำให้ดวงตาและคิ้วโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว ดูสดใสและอบอุ่น
เจียงสวินแทบละสายตาไปจากเธอไม่ได้
ร้านอาหารสูตรเฉพาะแห่งนี้ตั้งอยู่ในตรอกเงียบสงบแห่งหนึ่ง และเสิร์ฟอาหารหูหนาน
เสิ่นหมิงซูเคยมาทานกับหลี่อิ๋งครั้งหนึ่ง ราคาค่อนข้างแพงอยู่เล็กน้อย แต่มีห้องส่วนตัว แถมรสชาติก็ดีมาก เหมาะให้เธอเลี้ยงข้าวเจียงสวิน