ตอนที่ 157 โยนหลินชิงเหยียนลงน้ำ

“พาตัวนางมา” เจียงสวินเอ่ยปาก

คุณหนูผู้นั้นถูกพาตัวมายังเบื้องหน้าฝูงชน นางแซ่จาง เป็นบุตรีสายตรงของขุนนางตรวจการจาง

คุณหนูจางหน้าซีดเผือด ยืนอยู่เบื้องหน้าเจียงสวินด้วยความตึงเครียดจนแม้แต่มือยังสั่นเทา

เจียงสวินมองนาง “สิ่งที่เจ้าพูดเมื่อครู่นี้เป็นความจริงหรือไม่?”

คุณหนูจางนึกถึงสายตาของหลี่จื่อเยียนเมื่อครู่นี้ จึงหวาดกลัวจนไม่กล้าเอ่ยวาจาแม้แต่น้อย

“พูดออกมา” เจียงสวินเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “วางใจเถิด ที่นี่ไม่มีผู้ใดกล้าทำอะไรเจ้า”

น้ำเสียงของเขาเย็นชาอย่างถึงที่สุด ทว่ากลับทำให้ผู้คนรู้สึกสงบใจอย่างประหลาด

คุณหนูจางกัดริมฝีปาก ในที่สุดก็รวบรวมความกล้าเอ่ยว่า “คราวก่อนที่จวนกั๋วกงหลี่จัดงานเลี้ยง ข้าเป็นเพื่อนร่วมทางกับมารดา และได้พบกับนางที่เรือนหลังของโถงบุปผา นาง...นางมีไฝสีดำอยู่ตรงหางคิ้ว ตอนนั้นข้ารู้สึกคุ้นตา จึงมองเพิ่มอีกหนึ่งครา”