ตอนที่ 154 เจ้าพูดอะไรข้าก็รับปากเจ้า

“ฮูหยิน” เสี่ยวเถาเห็นหลินชิงเหยียนออกมา ก็รีบเดินเข้าไปต้อนรับ

คุณหนูหลี่ผู้นี้มีนิสัยประหลาดนัก เมื่อพบฮูหยินของนางกลับไม่อนุญาตให้สาวใช้ติดตามเข้าไป ทั้งยังให้นางเข้าไปเพียงคนเดียว เมื่อครู่นางเป็นกังวลอยู่ด้านนอกแทบแย่

“เป็นอย่างไรบ้าง ราบรื่นหรือไม่”

หลินชิงเหยียนแย้มยิ้มบาง ๆ “ราบรื่นยิ่งนัก”

“เช่นนั้นก็ดีแล้ว” เสี่ยวเถาถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เช่นนั้นพวกเรากลับจวนได้แล้ว”

ทันทีที่ได้ยินว่าจะกลับจวน สีหน้าของหลินชิงเหยียนก็เย็นชาลง

จวนกั๋วกงเมิ่งแห่งนี้สกปรกโสมมเกินไปแล้ว แม้นางจะเป็นฮูหยินกั๋วกง ทว่ากลับไม่มีผู้ใดเห็นนางอยู่ในสายตา