กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สติของเสิ่นหมิงซูเริ่มเลือนราง นางเพียงทำตามปฏิกิริยาของร่างกายตนเอง
“ไม่ ไม่เจ็บแล้ว” นางส่ายหน้าเบา ๆ พร้อมเสียงหอบหายใจอย่างเขินอาย
“ไม่เจ็บจริง ๆ หรือ?” เขาถามย้ำอีกครั้ง
ปลายนิ้วของเขายังคงคลึงอยู่ ก่อนจะค่อย ๆ กดลึกเข้าไปด้านใน
ร่างของเสิ่นหมิงซูสั่นสะท้าน นางสูดลมหายใจเบา ๆ โดยไม่เอ่ยคำใด เพียงซุกใบหน้าลงบนบ่าของเขาลึกยิ่งกว่าเดิม
ทว่าในเวลานี้เอง เจียงสวินกลับเพิ่มแรงขึ้นกะทันหัน
ปลายนิ้วจมลึกเข้าไปจนมิด
“อื้อ…ท่านพี่…”
“อย่า อย่าคลึงแล้ว…”
นางคิดจะถอยหนี ทว่าเอวกลับถูกเขารัดเอาไว้แน่น