กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขาไม่ได้จุมพิตลงไปในทันที หากแต่ค่อย ๆ ขยับเข้าใกล้ ริมฝีปากบางเฉียดผ่านมุมปากของนาง
“อ้าปาก”
เสิ่นหมิงซูใบหน้าแดงก่ำ เขินอายจนแทบอยากมุดเข้าไปในเตียง ทว่าก็ยังยอมอ้าปากตามแต่โดยดี
ครู่ต่อมา เขาจึงก้มศีรษะลงมาจุมพิตนาง
มิได้เร่งร้อนเช่นก่อนหน้านี้ หากแต่ค่อย ๆ ชี้นำ
ปลายลิ้นกวาดผ่านริมฝีปากของนางก่อน จากนั้นจึงค่อย ๆ แทรกเข้าไป ชักนำให้นางตอบรับทีละน้อย
“ผ่อนคลายลิ้นหน่อย… อืม ใช่ แบบนั้น”
เสียงของเจียงสวินแผ่วต่ำยิ่งนัก เขาเอ่ยถ้อยคำขาดห้วงอยู่บนริมฝีปากของนาง ทุกครั้งที่หายใจล้วนแนบชิดไปกับลมหายใจของนาง
เสิ่นหมิงซูถูกเขาชักนำจังหวะ
ตอนแรกนางยังไม่กล้าขยับ จนภายหลังจึงเริ่มลองตอบรับด้วยการเลียกลับอย่างหยั่งเชิง