กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่รถม้าคันนั้นไม่วางตา
หลินชิงเหยียนยังคงถือเสื้อคลุมเอาไว้ สองมือค้างอยู่กลางอากาศ ทว่าไม่มีผู้ใดไปรับ
มือของนางเริ่มเมื่อยล้าเล็กน้อย
หลินชิงเหยียนกัดริมฝีปาก รู้สึกเพียงความเย็นเยียบสายหนึ่งแผ่ซ่านออกมาจากก้นบึ้งหัวใจ
เมื่อเซียวเจิงเห็นว่ารถม้าไม่ได้หยุดลง ในใจก็พลันรู้สึกผิดหวัง
แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้
คนในรถจะเป็นคนอื่นจากตระกูลเสิ่นหรือไม่ มิใช่เสิ่นหมิงซู
หากเสิ่นหมิงซูมา นางจะไม่หยุดรถม้าเพื่อมาส่งเขา แล้วจากไปเช่นนี้ได้อย่างไร
ขณะที่รถม้ากำลังจะผ่านข้างกายเขา มุมม่านพลันถูกสายลมพัดเปิด เผยให้เห็นทิวทัศน์ภายในรถเพียงเล็กน้อย