ตอนที่ 80 อาซูของเขาจะว่าง่ายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร

ราวกับมีกระแสไฟสายเล็ก ๆ พุ่งขึ้นมา ความรู้สึกชาหนึบไต่ไปตามด้านข้างขา เสิ่นหมิงซูรู้สึกเพียงว่าขาทั้งข้างอ่อนยวบลง

นางอับอายจนไม่กล้าขยับ หัวใจก็ยิ่งเต้นแรง

นางกัดริมฝีปาก เสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน แฝงความสั่นไหวที่ไม่อาจกดกลั้นไว้ได้ “ท่านพี่…”

เจียงสวินมองนางแวบหนึ่ง “แผ่นหลังต้องตั้งตรง ขาก็ต้องวางให้เรียบร้อย”

เขาไม่ได้ชักมือกลับ

เขาสัมผัสได้ถึงความสั่นไหวอันแผ่วเบานั้น ซึ่งส่งผ่านมาจากใต้กระโปรงบางเบาของนาง ไล่ไปตามปลายนิ้วทีละกระเบียด

เจียงสวินเอียงกายเล็กน้อย มุมที่ก้มศีรษะลงบดบังเงาร่างของนางไปกว่าครึ่งพอดี ทั้งยังโอบนางไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนา

แววตาที่มองนางแฝงความพินิจพิเคราะห์อยู่หลายส่วน…