กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รอบข้างพลันเงียบสงัดลงในชั่วพริบตา สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปยังหลินชิงเหยียน
ปลายนิ้วของหลินชิงเหยียนกำชายกระโปรงแน่น
นางเงยหน้าขึ้น น้ำตาคลออยู่ในดวงตา น้ำเสียงเจือสะอื้น
“หมิงซู ข้ากับเจ้าเป็นเพื่อนร่วมสำนักศึกษากันมานานถึงเพียงนี้ ข้าถามตนเองแล้วว่าไม่เคยล่วงเกินเจ้าแม้แต่น้อย เจ้าได้รับตำแหน่งเทพธิดาบุปผา ข้าก็ยินดีอวยพรเจ้าจากใจจริง…”
“เหตุใดเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของผู้อื่น เจ้ายังต้องสงสัยข้าด้วย?”
น้ำเสียงของนางสะอึกสะอื้น หยาดน้ำตาไหลรินลงมาตามแก้ม
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าชื่อเสียงสำคัญต่อสตรีเพียงใด เหตุใดต้องบีบคั้นข้าทีละก้าวเช่นนี้ ถึงกับให้ข้าเลิกกระโปรงต่อหน้าผู้คนมากมายเพื่อตรวจดูรองเท้า ข้าไม่ใช่นักโทษ…”