กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หัวใจของนางพลันบีบรัด ราวกับถูกตบฝ่ามือใหญ่อย่างแรง
ที่แท้คนที่ชิงซื้อกำไลหยกไพฑูรย์ไปก่อนในวันนั้นก็คือนาง
เป็นเสิ่นหมิงซูที่แย่งกำไลของนางไป!
ฟูจื่อสวี่มองการแต่งกายของเสิ่นหมิงซู แล้วมองผีผาในมือของนาง ก่อนจะชะงักไปอย่างอดไม่ได้
นางจำได้ว่าเด็กคนนี้มักนั่งวาดภาพอย่างเงียบสงบในวันวาน กิริยาอ่อนโยน เรียบง่ายจนไร้ซึ่งความคมคายแม้แต่น้อย
ทว่าวันนี้นางกลับแต่งกายด้วยสีสันฉูดฉาด เครื่องประดับผมวิจิตรตระการตา งดงามเจิดจ้าจนผู้คนไม่อาจละสายตา
ยิ่งไปกว่านั้น นี่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่การแต่งกายเพื่อวาดภาพ
ฟูจื่อสวี่อดถามไม่ได้ว่า “เจ้าจะทำการแสดงใดหรือ”
ดวงตาทั้งสองของเสิ่นหมิงซูโค้งขึ้น นางกล่าวด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า “เรียนฟูจื่อสวี่ ข้าจะร่ายรำเจ้าค่ะ”