ตอนที่ 41 เจียงสวินเกิดความคิดอยากหยอกนางขึ้นมา

เสิ่นหมิงซูยืนนิ่งอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะเงยหน้าขึ้น แล้วฝืนควบคุมเสียงไม่ให้สั่นมากเกินไป “ท่านพี่… ดึกป่านนี้แล้ว เหตุใดท่านยังไม่นอนเล่า?”

เจียงสวินยังคงนั่งอยู่เช่นเดิม สีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อย มิได้เอ่ยวาจา เพียงทอดสายตาหยุดอยู่บนร่างนางโดยไม่ขยับเขยื้อน

เมื่อเห็นเขาไม่เอ่ยวาจา เสิ่นหมิงซูก็ยิ่งหวาดกลัว

อย่างไรเสีย ก่อนหน้านี้นางหวาดกลัวเจียงสวินมาสิบหกปี รวมกับสิบหกปีในชาติก่อน ก็เป็นเวลานานถึงสามสิบสองปีเต็มเชียว!

ความหวาดกลัวที่นางมีต่อเขาสลักลึกอยู่ในกระดูก

ย่อมไม่มีทางถูกลบเลือนไปจนหมดเพียงเพราะได้อยู่ร่วมกันไม่ถึงสองเดือน

เมื่ออยู่ในช่วงเวลาและสถานการณ์บางอย่าง ความหวาดกลัวเขาที่ซ่อนอยู่ลึกในใจย่อมพลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

ทำให้นางกระวนกระวาย ทำให้นางหวาดกลัว ทำให้นางสั่นสะท้าน

กระทั่งเกิดความรู้สึกอยากร่ำไห้ขึ้นมา…