ตอนที่ 27 แต่ก่อนนางไม่ใช่เช่นนี้

เสิ่นหมิงซูเหลือบมองเซียวเจิงคราหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงอ่อนโยนกับเจียงยวนว่า “พวกเราไปทางนี้กันเถิด”

ช่างอัปมงคลเสียจริง เพิ่งกลับถึงสำนักศึกษา เหตุใดจึงได้พบเจอคนเลวเช่นนี้

เจียงยวนเหลือบมองเซียวเจิงด้วยหางตา พลางแค่นหัวเราะโดยไม่กล่าววาจา

“อืม ไปกันเถิด”

เซียวเจิงมองเสิ่นหมิงซูเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันศีรษะกลับมา ความหงุดหงิดสายหนึ่งพลันพวยพุ่งขึ้นในใจ

ความหยิ่งทะนงที่มีมาตั้งแต่เยาว์วัยยับยั้งความปรารถนาที่อยากก้าวตามนางไป

เขาข่มโทสะเอาไว้แน่น “พวกเราก็ไปกันเถิด”

ฉีอวี่ขานรับอย่างงุนงง ก่อนเร่งฝีเท้าตามไปอย่างรวดเร็ว