กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นางหันกลับไป เห็นเซียวเจิงกำลังสาวเท้าเร็วเข้ามาหานาง
เขาสวมเสื้อคลุมแพรสีครามเข้มผืนหนึ่ง ฝีเท้ารวดเร็วและหนักหน่วง สายลมพัดชายอาภรณ์ของเขาพลิ้วไหว ระหว่างคิ้วและดวงตาแฝงโทสะอย่างไม่คิดปิดบัง
เสิ่นหมิงซูเกร็งแผ่นหลังโดยไม่รู้ตัว ภาพเหตุการณ์ในชาติก่อนพลันแล่นผ่านห้วงความคิด
วันนั้น หลินชิงเหยียนร่ำไห้จนใบหน้าเปียกชุ่มดุจดอกแพร์ต้องหยาดฝน ใส่ร้ายนางว่าเป็นผู้ทำให้นางแท้งบุตร
เซียวเจิงหลงเชื่อ โดยไม่สอบถามให้กระจ่างแม้แต่น้อยก็พุ่งเข้ามาในเรือนของนาง ค่อย ๆ ก้าวเข้าประชิดเช่นเดียวกับตอนนี้