ตอนที่ 11 นิ้วมือขาวผ่องถูไถขอบแขนเสื้อครั้งแล้วครั้งเล่า

ยามราตรี ณ จวนตระกูลเสิ่น

เสิ่นหมิงซูรับประทานอาหารค่ำเสร็จที่เรือนด้านหน้าและกำลังจะกลับเรือนเสี่ยวถวน ทว่าบังเอิญเห็นสาวใช้ผู้หนึ่งกำลังพิงเสาหินแอบเช็ดน้ำตา

“เกิดอะไรขึ้น เหตุใดจึงร้องไห้จนเป็นเช่นนี้?”

สาวใช้สะดุ้งตกใจ นึกไม่ถึงว่าจะเป็นนาง จึงรีบก้มกายคารวะ “คารวะคุณหนูรอง”

เสียงของนางยังสะอื้นอยู่เล็กน้อย “เป็นบ่าวทำเรื่องผิดเอง ด้ามพู่กันไม้อวิ๋นชีในห้องหนังสือของใต้เท้า ถูกบ่าวแช่น้ำจนแตกร้าวเจ้าค่ะ! ฮือ ๆ…”

“ไม้อวิ๋นชี?” เสิ่นหมิงซูเอียงศีรษะเล็กน้อย