กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หมิงซู เจ้าเป็นอะไรกันแน่?”
เจียงสวินแทบจะทนไม่ไหว จึงยื่นมือไปกุมปลายนิ้วของนางที่ยังคงลูบคลำอยู่บนอกเขาอย่างสะเปะสะปะ
เขาก้มมองนาง ดวงตาลึกล้ำจนแทบหยั่งไม่ถึงก้นบึ้ง
ก่อนหน้านี้นางหวาดกลัวเขามาโดยตลอด และเอาแต่หลบหน้าเขา
วันนี้เหตุใดจึง…ทำเรื่องเช่นนี้?
เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงสวิน ในหัวของเสิ่นหมิงซูก็มีเพียงความคิดอีกอย่างหนึ่ง
เขาไม่เจ็บ นั่นก็หมายความว่า…
นางเกิดใหม่จริง ๆ
เสิ่นหมิงซูกะพริบตา ทว่าสรรพคุณยาของยาปลุกกำหนัดกลับกำเริบขึ้นมาอีกครั้งในเวลานี้
นางหดร่างโดยไม่อาจควบคุมได้ ฟันกระทบกันเบา ๆ ต้องอดกลั้นอย่างยากลำบากยิ่ง