เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 680 ปีศาจชุดขาววันสิ้นโลก 043
เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่อาจรู้ เซิ่งหน่วนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น... สายตาที่พร่ามัวเริ่มจับโฟกัสได้ช้า ๆ เธอเอี้ยวคออย่างแข็งเกร็งเล็กน้อย ก็เห็นฉือเยี่ยนนอนอยู่ข้างกาย
แขนข้างหนึ่งของเขายังถูกเธอกดทับไว้ใต้ร่าง มืออีกข้างถูกเถาวัลย์มัดแน่น บนไหล่มีรอยข่วนหลายรอย...
คราวนี้คงยากจะจบลงด้วยดีเสียแล้ว!
เซิ่งหน่วนค่อย ๆ ยกมือขึ้น ลังเลว่าจะบีบคอเขาให้ตาย ๆ ไปเลยดีไหม จะได้ไม่ต้องมารังควานเธออีกในคราวหน้า
ทว่าเพิ่งจะยกมือขึ้น ฝ่ายบริการลูกค้าก็ส่งเสียงลอย ๆ มาทันที "โฮสต์ คุณคิดจะข่มขืนแล้วฆ่าเหรอเนี่ย... ถึงจะอยู่ในวันสิ้นโลก แต่ศีลธรรมขั้นพื้นฐานของการเป็นมนุษย์ก็ต้องมีบ้างนะ"
มุมปากของเซิ่งหน่วนกระตุก
เมื่อชักมือกลับ เธอก็รีบสวมเสื้อผ้าโดยไว ไม่แม้แต่จะเหลือบมองเตียงนอนที่ยับเยินกระจุยกระจายแม้แต่น้อย ก่อนจะทะยานตัววูบเดียวออกทางหน้าต่าง หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
ครู่ต่อมา ฉือเยี่ยนบนเตียงก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ในแววตามีประกายคมกริบดั่งสัตว์ร้าย ทว่าขณะเดียวกันก็เปี่ยมล้นไปด้วยความอิ่มเอมเปรมปรีดิ์...