เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 661 ปีศาจชุดขาววันสิ้นโลก 024
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เซิ่งหน่วนถูกคนทั้งสองพาตัวเข้าสู่ฐานที่มั่น และนำไปส่งตรงหน้าหัวหน้าค่ายทันที
“หัวหน้าครับ พวกเราเจอกับพวกมนุษย์กินคนกลางทาง เกือบจะกลับมาไม่ได้แล้ว โชคดีที่ช่วยแม่หนูคนนี้ไว้ได้ระหว่างทางครับ!”
หัวหน้าค่ายมนุษย์กินคนเป็นชายหนุ่มใบหน้าซีดเผือดอมเขียว แววตาดูเหี้ยมเกรียมอำมหิต เมื่อได้ยินคำรายงานของลูกน้อง เขาก็ยิ้มบาง ๆ แล้วหันมามองเซิ่งหน่วน “คุณผู้หญิง วางใจเถอะ มาถึงที่นี่แล้ว ไม่มีใครทำร้ายเธอได้อีก”
เซิ่งหน่วนแสร้งแสดงสายตาระแวดระวังปนความหวังออกมา พลางพยักหน้าไม่หยุด “ขอบคุณค่ะ”
ชายหนุ่มยิ้ม น้ำเสียงนุ่มนวลจนแทบจะกลายเป็นอ่อนโยน “ฉันชื่อลู่เจ๋อ แล้วเธอล่ะ ชื่ออะไรหรือ”
“ฉันชื่อเซิ่งหน่วนค่ะ”
ลู่เจ๋อยกมุมปาก “ชื่อเพราะจริง ๆ”
เขาเป็นคนหน้าตาดีมีเสน่ห์ ดวงตาดอกท้อคู่นั้นยิ่งดูทอดสะพานเปี่ยมด้วยความรู้สึก ไม่ว่าใครมองก็ไม่มีทางดูออกเลยว่านี่คือปีศาจกินคน
เมื่อถูกเขาจ้องมอง เซิ่งหน่วนก็แสร้งทำทีเอียงอายได้จังหวะ หลบสายตาไปทางอื่น