เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 633 ตัวประกอบหญิงผู้ถูกทอดทิ้ง 046
เมื่อได้ยินคำพูดของเซิ่งหน่วน สีหน้าของเฉิงอวี้ก็ซีดเผือดลงทันที
แม้จะเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้ว ทว่าพอได้ยินประโยคนี้กับหู หัวใจของเขาก็ยังคงบีบรัดแน่นจนควบคุมไม่อยู่
หลังเงียบไปครู่หนึ่ง เฉิงอวี้ก็ยิ้มเยาะตัวเองอย่างขมขื่น "ความจริงฉันก็สังหรณ์ใจอยู่แล้ว แค่ไม่ยอมรับความจริงและยังหลอกตัวเองมาตลอดเท่านั้น"
เซิ่งหน่วนเม้มปาก "เฉิงอวี้ ฉันขอโทษจริง ๆ นะ ฉัน..."
เธอยังพูดไม่ทันจบก็ถูกเฉิงอวี้เอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "เธอไม่มีอะไรต้องขอโทษฉันเลย เพราะเธอ ฉันถึงได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ มีแค่ฉันคนเดียวที่โลภมากเกินไป"
บางทีนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้อยู่ใกล้กันขนาดนี้ เฉิงอวี้จึงไม่หักห้ามใจตัวเองอีก เขายกมือขึ้นลูบผมของเด็กสาวตรงหน้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล