เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 604 ตัวประกอบหญิงผู้ถูกทอดทิ้ง 017
เป็นไข้เหรอ?
ฉีเยว่ถึงเพิ่งรู้ตัว... เมื่อเช้ารู้สึกไม่สบาย คิดว่าแค่โดนลมหนาวพักผ่อนสักหน่อยก็คงหาย ไม่คิดว่าจะยิ่งเป็นหนักขึ้น
ไม่ได้ป่วยมานาน จนแทบลืมไปแล้วว่าความรู้สึกตอนป่วยเป็นอย่างไร
“ขอบคุณ”
ฉีเยว่เอ่ยเรียบ ๆ จากนั้นก็ก้าวเท้าเตรียมจะไปดูอาการที่ห้องพยาบาล แต่ทันทีที่เขาขยับตัวก็รู้สึกถึงความผิดปกติ ขาอ่อนยวบ ทั้งร่างล้มพับไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้
“เฮ้ย ๆ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”
เซิ่งหน่วนรีบลุกขึ้นจะประคองเขาไว้โดยสัญชาตญาณ แต่ไม่นึกเลยว่าท่านเทพเรียนที่ดูผอมเพรียวคนนี้ตัวจะไม่เบาเลย มือข้างหนึ่งของเธอยังถือกระเป๋าน้ำร้อนไว้ อีกข้างประคองฉีเยว่ไม่อยู่ จึงถูกเขาชนจนเซถอยหลังไปหนึ่งก้าวทันที
เสียงดังตึง เอวด้านหลังของเซิ่งหน่วนกระแทกเข้ากับโต๊ะ เธอสูดปากด้วยความเจ็บแล้วรีบประคองเขาให้นั่งลง “นายอย่าเพิ่งรีบ รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวฉันไปหาคนมาช่วย”