เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 590 ตัวประกอบหญิงผู้ถูกทอดทิ้ง 003
ไม่รอให้เซิ่งซิงเยว่ได้พูด เซิ่งหน่วนก็ขัดขึ้นด้วยรอยยิ้มกึ่งจริงกึ่งเล่น "คุณหนูเซิ่ง ฉันไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับบ้านพวกคุณแล้ว อย่ามาเที่ยวนับญาติมั่วซั่วสิคะ"
เซิ่งซิงเยว่นึกว่าตนจะได้เห็นเซิ่งหน่วนเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและโมโหโกรธาแบบทำอะไรไม่ได้เหมือนอย่างคราวก่อน ๆ ทว่ากลับคาดไม่ถึงว่าเซิ่งหน่วนจะหยุดยืนมองเธอพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ อย่างสงบนิ่งเป็นที่สุด
เซิ่งซิงเยว่ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าดูเจ็บปวด "ไม่ว่าจะพูดยังไง พ่อแม่ก็เลี้ยงดูพี่มาตั้งสิบกว่าปี พี่..."
"หยุด ๆ ๆ!"
เซิ่งหน่วนโบกมือปัด "คุณหนูเซิ่งช่วยทำความเข้าใจให้ดี ๆ หน่อยนะ ในเมื่อคุณเซิ่งกับคุณนายเลือกที่จะอุ้มทารกคนหนึ่งกลับไปอุปการะเลี้ยงดู พวกเขาก็มีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูฉันจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ แต่นี่ฉันเพิ่งจะอายุสิบเจ็ด พูดให้ถูกก็คือ พวกเขากำลังละทิ้งผู้เยาว์ต่างหาก"
เซิ่งหน่วนกระตุกยิ้มมุมปาก "อีกอย่าง ฉันไม่ได้มีความสนใจในตระกูลเซิ่งของพวกเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เธอก็ไม่ต้องมาทำตัวตอแหลแอ๊บแบ๊วต่อหน้าฉันด้วย"
"ถ้าคราวหน้าโผล่หน้ามาสั่งสอนฉันอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน"