กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 553 ตัวประกอบแสนสวยในโลกสยองขวัญ 006
ความเวิ้งว้างมืดมิดจนมองไม่เห็นขอบเขต เซิ่งหน่วนยืนนิ่งอยู่กับที่ กระชับที่เปิดขวดในมือแน่น ทว่าบนใบหน้ากลับประดับรอยยิ้มหวานซึ้งไร้พิษภัย "ท่านหัวหน้าพนักงานประจำขบวนคะ ท่านอยู่ไหมเอ่ย"
ครู่ต่อมา น้ำเสียงทุ้มเย็นสายหนึ่งดังขึ้น "เจ้าทำสิ่งใดเสียหาย"
เซิ่งหน่วนแสร้งทำสีหน้าสำนึกผิด "ฉันเผลอทำน้ำผลไม้แตกไปขวดหนึ่งค่ะ"
"อ้อ..."
อีกฝ่ายเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา "เช่นนั้น เจ้าตั้งใจจะใช้อะไรมาชดใช้ล่ะ"
เซิ่งหน่วนนึกถึงพวกหัว แขน ขาที่ซุนเจียอวี้เคยเอ่ยถึงขึ้นมา เธอเงียบไปครู่หนึ่งแล้วลองหยั่งเชิง "ใช้ความจริงใจและสำนึกผิดอย่างสุดซึ้งของฉัน จะได้ไหมคะ"