เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เทพเซียนคลั่งรัก
ตอนที่ 525 พี่สะใภ้ยากจะเป็น 017
เซิ่งหน่วนเป่าโจ๊กในชามพลางเหลือบตาขึ้นมอง ก็เห็นหญิงชราหน้ายาวคนหนึ่ง ในอ้อมแขนยังโอบเด็กหนุ่มวัยสิบสี่สิบห้าปีไว้ เมื่อสบตากับเซิ่งหน่วน หญิงผู้นั้นก็เอ่ยขึ้นทันที "ลูกข้าก็ไม่ได้กินข้าวมาสองวันแล้ว แม่นาง เจ้าคงไม่ลำเอียงรักคนนั้นเกลียดคนนี้หรอกนะ?"
เมื่อมอง "เด็ก" ที่ตัวสูงท่วมหัวคนนั้น เซิ่งหน่วนก็กระตุกมุมปาก "ไสหัวไป!"
หญิงชราผู้นั้นร้องโวยวายขึ้นมาทันที "ไม่ให้ของกินแล้วยังด่าคนอีกเรอะ มีเหตุผลเช่นนี้ที่ไหนในโลก ตัวเองซ่อนของกินไว้ตั้งหีบแต่กลับมองดูคนอื่นจะอดตาย ใจคอเจ้าไยจึงอำมหิตถึงเพียงนี้!"
ในศาลเจ้าร้างไม่มีใครจะอดตายจริง ๆ สักคน... เซิ่งหน่วนเห็นท่าทางประเภท 'ข้าโวยวายข้ามีเหตุผล' ของนางแล้วก็อยากจะโยนออกไปข้างนอก อดกลั้นแล้วอดกลั้นอีกจึงไม่ได้ลงมือโดยตรง
ในเวลานี้ เซียวเสวียนเยี่ยก็ฟื้นคืนสติโดยสมบูรณ์ในที่สุด