ตอนที่ 344 คู่หมั้นไม่ใช่เด็กผู้น่าสงสารสักหน่อย

ตอนที่ 344 คู่หมั้นไม่ใช่เด็กผู้น่าสงสารสักหน่อย

ครู่ต่อมา หุ่นเกราะที่เซิ่งซือหยางควบคุมก็ถูกกดลงไปขยี้กับพื้น...

เซิ่งหน่วนมองแล้วแทบทนดูไม่ได้ รอจนเขาตะเกียกตะกายปีนออกมาจากหุ่นเกราะอย่างยากลำบาก เธอก็รีบเข้าไปช่วยพยุงลงมา และเห็นเซิ่งซือหยางมีสีหน้าละอายใจจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี

"น้องสาว พี่ทำให้เธอต้องอับอายขายหน้าแล้ว..."

จนกระทั่งถึงมื้อเที่ยง เซิ่งซือหยางก็ยังคงซึมกะทือ

"น้องสาว พี่มันไร้ประโยชน์จริง ๆ ใช่ไหม?"

เซิ่งซือหยางยอมรับว่าตัวเองไร้ประโยชน์ก็แค่ต่อหน้าน้องสาวเท่านั้น เขานั่งคอตกหมดอาลัยตายอยาก แต่ก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวหมดไปสองชามรวด

เซิ่งหน่วนทั้งขำทั้งสงสาร ทำได้เพียงปลอบใจเขาว่า "ไม่เป็นไรหรอก การควบคุมหุ่นเกราะต้องอาศัยความคล่องตัว แม้พี่จะไม่คล่องตัวพอ แต่พี่มีพละกำลังมาก ไม่แน่ว่าในอนาคตอาจมีหุ่นเกราะรุ่นหนักที่เน้นพละกำลังและไม่ต้องอาศัยความคล่องตัวมากนักเหมาะกับพี่ก็ได้นะ..."