ตอนที่ 342 คู่หมั้นไม่ใช่เด็กผู้น่าสงสารสักหน่อย 004

ตอนที่ 342 คู่หมั้นไม่ใช่เด็กผู้น่าสงสารสักหน่อย 004

ซูสุ่ยเอ๋อร์กับหยวนเส้าและคนอื่น ๆ เดินตรงมาทางนี้ เซิ่งซือหยางเห็นว่าอีกฝ่ายมาแบบไม่เป็นมิตร สัญชาตญาณแทบจะสั่งให้ก้าวไปขวางหน้าเซิ่งหน่วนไว้ทันที แต่กลับถูกเซิ่งหน่วนยื่นมือออกไปดึงคอเสื้อลากกลับมาเสียก่อน

ซูสุ่ยเอ๋อร์เดินเข้ามาพร้อมกับคนกลุ่มนั้น ก่อนจะเปิดฉากซักไซ้เสียงเขียว “เมื่อวานนี้เธอชิ่งหนีไปคนเดียวเหรอ? โทรศัพท์ก็ไม่รับ หมายความว่ายังไงกันแน่?”

เซิ่งหน่วนยิ้มแย้มตาหยี “ตอนฉันจะไปก็บอกพวกเธอแล้วนี่”

บอกหรือยัง?

ซูสุ่ยเอ๋อร์เองก็ไม่แน่ใจ เพราะตอนนั้นไม่มีใครสนใจเซิ่งหน่วนเลยสักคน

เธอขมวดคิ้ว “ถึงจะบอกแล้วก็เถอะ เธอเป็นคนเลี้ยง จะเดินหนีไปโดยไม่จ่ายเงินได้ยังไง?”

เซิ่งหน่วนแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจ “ฉันเป็นคนเลี้ยงเหรอ? ไม่ใช่เธอโทรศัพท์มาชวนฉันไปกินข้าวหรอกหรือไง? อีกอย่าง คนที่มาฉันก็ไม่รู้จักสักคน ไฉนจู่ ๆ กลายเป็นฉันเลี้ยงไปได้ล่ะ?”