ตอนที่ 335 ข้ามอบด่านเคราะห์รักแด่เทวมาร 032

ตอนที่ 335 ข้ามอบด่านเคราะห์รักแด่เทวมาร 032

วันรุ่งขึ้น ยามเซิ่งหน่วนตื่นขึ้นมา ที่ข้อเท้าก็มีโซ่ทองเส้นเรียวเล็กคล้องอยู่เพิ่มมาเส้นหนึ่ง

นางขยับตัวเล็กน้อย พลางมองเหลียนอิ้นที่อยู่ตรงข้ามด้วยความไม่เข้าใจ แล้วเอ่ยเรียกเขาเสียงอ่อน "สามี..."

ในอกเหลียนอิ้นเจ็บแปลบขึ้นมา ทว่าบนดวงหน้ากลับไร้ซึ่งอารมณ์ใด เอ่ยเสียงเรียบ "ค่ายกลซ่อมสวรรค์สำเร็จแล้ว หน่วนหน่วน... ข้าขอโทษ"

เขาไม่ได้คิดจะให้นางรู้ว่าตนเองทำสิ่งใดลงไป เขาเพียงอยากให้นางมีชีวิตอยู่ต่อไป... มีชีวิตอยู่ต่อไปโดยไร้เรื่องติดค้างผูกพัน

เขาเคยได้เห็นยามนางรักเขาในแบบที่งดงามที่สุดมาแล้ว ดังนั้น จึงไม่กลัวว่านางจะเกลียดเขา ขอเพียงวันข้างหน้านางสามารถมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขได้ก็พอ

ด้วยเหตุนี้เช่นกัน เหลียนอิ้นถึงได้เลือกที่จะล่ามนางไว้

ทว่า เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ปีศาจศิลาตัวน้อยตรงข้ามกลับเพียงชะงักไป นิ่งไปชั่วครู่ นางก็เงยหน้าขึ้นยิ้มให้เขา "ท่านไม่ต้องล่ามข้าหรอก ข้าไม่หนีไปไหนแน่"

นางแย้มยิ้มกล่าวกับเหลียนอิ้น "ข้ารู้ดี หากมิใช่ว่าท่านไร้ทางเลือกอื่นจริง ๆ ท่านย่อมไม่ทำเช่นนี้แน่..."

วาจาแผ่วเบาเพียงประโยคเดียว เกือบทำให้ขอบตาของเหลียนอิ้นแดงก่ำขึ้นมา