ตอนที่ 313 ข้ามอบด่านเคราะห์รักแด่เทวมาร 010

ตอนที่ 313 ข้ามอบด่านเคราะห์รักแด่เทวมาร 010

ริมผาต้วนเยวี่ยเหลือเพียงเหลียนอิ้นตามลำพังอีกครา

สุ้มเสียงในห้วงจิตก็อ่อนแรงอยู่บ้างเช่นกัน "ปีศาจน้อยตนนั้นช่างโง่เง่าจริงแท้ ไม่เจียมตัวถึงขั้นคิดจะต้านสายฟ้าเคราะห์... ทว่าอย่างไรนางก็มีเจตนาดี ไยเจ้าต้องดุดันเกรี้ยวกราดถึงเพียงนั้น"

เหลียนอิ้นเอ่ยออกมาสี่คำอย่างเย็นชา "รนหาที่ตาย"

เสียงทั้งสองพลันเงียบสงบลง เหลียนอิ้นนั่งขัดสมาธิอยู่ริมหน้าผา ปล่อยให้ท่อนบนอันเปลือยเปล่ามีรอยเลือดแลดูน่าสะพรึงกลัว ทว่ากลับไม่ไหวติงแม้แต่น้อย เพียงทอดสายตามองทิวเขาทุ่งราบสุดลูกหูลูกตาและฟากฟ้าราตรีที่พร่างพราวด้วยดวงดาราเงียบ ๆ ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายเย็นเยียบไร้ซึ่งไออุ่นของโลกมนุษย์