ตอนที่ 92 อนุผู้ต่ำต้อยไม่ขอเป็นตัวประกอบสังเวย 042

ตอนที่ 92 อนุผู้ต่ำต้อยไม่ขอเป็นตัวประกอบสังเวย 042

ก้าวแรกที่เหยียบย่างเข้าไป ชั่วพริบตาถัดมาสายตาของเซิ่งหน่วนก็พร่าเลือน นางรู้สึกเพียงเอวถูกรัดแน่น ร่างทั้งร่างถูกกระชากลอยออกไป ก่อนจะตกลงสู่อ้อมอกอันเย็นเยียบ

ไป๋เฉิงเจ๋อแช่อยู่ในน้ำอุ่นของสระ ทว่าทั่วร่างกลับเย็นยะเยือก ใบหน้าไร้สีเลือดแม้แต่น้อย ดวงตาคู่นั้นแดงก่ำเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

"เจ้าจะไปใช่หรือไม่" เขาเค้นเสียงทีละคำ

เซิ่งหน่วนชะงักงัน "ข้าก็อยู่นี่แล้วมิใช่หรือ"

"ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องไป สุดท้ายเจ้าก็ต้องไป ข้าไม่เคยรั้งเจ้าไว้ได้เลย ไม่เคยรั้งไว้ได้สักครั้ง..."

เซิ่งหน่วนถึงเพิ่งตระหนักว่าอาการคลุ้มคลั่งขาดสติของเขารุนแรงถึงขั้นใดแล้ว

นางไม่สนใจ 'เชือกมัดเซียน' ที่รัดอยู่ตรงเอว ยื่นมือออกไปโอบกอดไป๋เฉิงเจ๋อไว้อย่างแผ่วเบาแล้วเอ่ยปลอบเสียงค่อย "ข้าไม่ไปแล้ว เสี่ยวอวี๋ หากเจ้าต้องการ ข้าจะอยู่ตลอดไป อยู่ข้างกายเจ้า..."