ตอนที่ 60 อนุผู้ต่ำต้อยไม่ขอเป็นตัวประกอบสังเวย 010

ตอนที่ 60 อนุผู้ต่ำต้อยไม่ขอเป็นตัวประกอบสังเวย 010

ห้องโถงดอกไม้พลันเงียบสงัด มีเพียงเสียงสะอึกสะอื้นอย่างระมัดระวังของเซิ่งหน่วนแว่วอยู่

ฮูหยินผู้เฒ่ามีสีหน้าซับซ้อน ด้านหนึ่งก็ยากจะหาเรื่องเอาความต่อ อีกด้านหนึ่งก็หวนคิดขึ้นมาว่า เมื่อถึงคราวตนเองล่วงลับไปในภายหน้า ก็ไม่รู้ว่าจะมีลูกหลานรำลึกถึงเช่นนี้บ้างหรือไม่

ประกอบกับแม่นางเซิ่งผู้นี้กล้าเอาตนไปเปรียบกับหญิงชราสามัญชนผู้ล่วงลับ... ดูท่าแล้วคงเป็นพวกไร้สมองคนหนึ่ง

ในเรือนหลัง คนไร้สมองนั้นไม่น่ากลัว ที่น่ากลัวคือพวกเจ้าแผนการเต็มอกและชอบก่อเรื่องหาราว

ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยเนิบช้า "เอาละ เลิกร้องไห้ได้แล้ว คนไม่รู้ความจะพาลคิดว่ายายแก่อย่างข้าไปทำอะไรเจ้าเข้า"

เซิ่งหน่วนรีบปาดน้ำตาแล้วฝืนยิ้ม "ฮูหยินผู้เฒ่าเมตตาปรานี เป็นข้าน้อยเองที่ไม่รู้ธรรมเนียมเจ้าค่ะ"

“ช่างเถอะ ข้าจะไปสวดมนต์แล้ว เจ้ากลับไปเสีย” ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยเสียงเรียบ