ตอนที่ 50 คุณหนูมหาเศรษฐีไม่ขอเป็นตัวประกอบสังเวย 050

ตอนที่ 50 คุณหนูมหาเศรษฐีไม่ขอเป็นตัวประกอบสังเวย 050

รถแล่นไปบนท้องถนนอย่างราบรื่นมั่นคง เย่หนานหังนั่งอยู่ที่เบาะหลัง เซิ่งหน่วนนั่งอยู่ข้างกายเขา

เซิ่งหน่วนเดิมทียังพอมีสติอยู่บ้าง เธอเงยศีรษะพิงเบาะ แต่พอโดนแอร์อุ่นในรถเป่าใส่ครู่หนึ่ง สมองก็กลายเป็นหมอกทึบ เธอปล่อยตัวเอนไปพิงไหล่เย่หนานหังตามใจชอบ ทั้งยังขยับหาท่าทางที่สบายโดยไม่เกรงใจแม้แต่น้อย

เย่หนานหังตัวแข็งทื่อไปเล็กน้อย ไม่กล้าขยับอยู่นาน จนกระทั่งแน่ใจว่าเซิ่งหน่วนหลับไปแล้ว เขาจึงค่อย ๆ หันหน้าไปมอง

พวงแก้มที่เปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ขนตายาวงอน และต่ำลงไปคือริมฝีปากอวบอิ่มชุ่มชื้นสีชมพูอ่อน... เขาเคยทั้งปรารถนาและละโมบลิ้มลองมันในวัยหนุ่มอ่อนประสบการณ์ รู้ดีว่ามันหวานล้ำและเย้ายวนเพียงใด

ลูกกระเดือกของเย่หนานหังขยับเบา ๆ เขาค่อย ๆ ยื่นมือไปโอบเธอเข้าสู่อ้อมอก ทว่าแววตากลับค่อย ๆ มืดมิดลง

เพียงแค่กอดเธอไว้อย่างนี้ ก็เกิดความรู้สึกอยากจะไม่ปล่อยมือไปตลอดกาลขึ้นมาแล้ว

เมื่ออยู่ต่อหน้าเซิ่งหน่วน เขาราวกับยังคงเป็นเด็กหนุ่มเมื่อห้าปีก่อนที่เพิ่งหัดมีความรัก มีทั้งความกระสับกระส่ายและเต็มไปด้วยความไม่มั่นคง ทว่านั่นไม่อาจเปลี่ยนเวลาห้าปีที่ล่วงเลยไปได้