ตอนที่ 256 ดูเหมือนหมาไม่ผิดเพี้ยน

ตอนที่ 256 ดูเหมือนหมาไม่ผิดเพี้ยน

ซูไหลในเวลานี้รู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก

เขารู้ดีว่าหน้าตาของเขาอยู่ในระดับที่ดึงดูดผู้ชายบางคนได้ แต่คนพวกนั้นส่วนใหญ่ก็แค่เพ้อฝันไปเองเท่านั้น

ถูจื่อเซวียนเป็นคนแรกที่พูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าเขา

ดังนั้น ทันทีที่ถูจื่อเซวียนพูดจบ ซูไหลก็ลงมือออกไปโดยสัญชาตญาณ

“เพียะ!”

“ปัง!”

ถูจื่อเซวียนลอยละลิ่วกลางอากาศราวกับว่าวสายป่านขาด กระแทกเข้ากับบานประตูที่อยู่ไม่ไกล

บานประตูมีคุณภาพค่อนข้างดี ถูจื่อเซวียนกระแทกเข้าใส่ทำได้เพียงส่งเสียงร้องดังลั่น จากนั้นจึงปล่อยให้ถูจื่อเซวียนร่วงลงไปกองกับพื้น

เจียงเหยา: “???”