กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 243 โปรดรักมัน ถนอมมัน และอย่าทำให้มันได้รับบาดเจ็บ
"โปรดรักมัน ถนอมมัน และอย่าทำให้มันได้รับบาดเจ็บ"
คนที่เดินเข้ามาคือหญิงสาวร่างสูงที่ซูไหลเพิ่งเจอที่หน้าประตูห้องสมุดเมื่อครู่
เธอเห็นซูไหลปิดหน้าจอไว้ จึงยิ้มตาหยีแล้วพูดว่า "ไม่ต้องบังหรอก ฉันเห็นเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจแล้ว! ไม่ต้องตื่นเต้นไป ฉันเองก็เคยผ่านจุดนั้นมาเหมือนกัน เข้าใจคุณน่า!"
ซูไหล: "..."
ใบหน้าแก่ ๆ ของเขาขึ้นสีแดงระเรื่อ
ถูกจับได้ตอนทำเรื่องแบบนี้ มันน่าอายหน่อย ๆ แฮะ
เหมือนกับเมื่อก่อนที่จู่ ๆ ก็นึกครึ้มเขียนนิยายวาบหวิวในห้องเรียน แล้ววันหนึ่งพอมาโรงเรียน ก็พบว่าสิ่งที่ตัวเองเขียนถูกทั้งห้องอ่านกันจนทั่วแล้ว
นี่คือสิ่งที่เรียกว่าการอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี...