กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 232 ฉันอยู่ตรงนี้
เมื่อร่างไร้ศีรษะล้มลง โลกที่เคยเงียบงันจึงกลับมามีสีสันและเต็มไปด้วยพลังชีวิตอีกครั้ง
ร่างของเบิร์กแหลกละเอียด เนื้อหนังส่วนหนึ่งกระเด็นไปทั่วบริเวณ และอีกส่วนหนึ่งอัดเข้าใส่เพื่อนร่วมทีมที่อยู่ข้าง ๆ จนใบหน้าและเสื้อผ้าของพวกเขาอาบไปด้วยสีเลือด
ชายฉกรรจ์คนหนึ่งในกลุ่มฉายแววบ้าคลั่งออกมาทางสีหน้า
“ฟัค!”
เขาไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรทั้งนั้น ถลันเข้าไปหยิบเครื่องยิงจรวดที่ตกอยู่ข้าง ๆ เตรียมจะยิงอีกครั้ง
“ปัง!”
เสียงปืนดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง
กระสุนที่เร็วกว่าเสียงเปรียบดั่งวิญญาณร้าย พรากลมหายใจของเป้าหมายไปได้ในพริบตา
ร่างกายซีกหนึ่งของชายคนนั้นถูกยิงจนแหลกเหลว