ตอนที่ 226 นายแอบออกไปได้ของฟรีมางั้นเหรอ

ตอนที่ 226 นายแอบออกไปได้ของฟรีมางั้นเหรอ

แม้คำพูดของซูไหลจะทำลายบรรยากาศไปบ้าง แต่เจียงเหยากลับกอดเขาแน่นขึ้นไปอีก ศีรษะเล็กฝังลึกลงในอ้อมอกของเขา

ซูไหลเองก็เช่นกัน ทันทีที่รับรู้ความคิดที่แท้จริงของอาเหยาน้อย เขาก็รู้สึกผ่อนคลายทั้งตัว ความรู้สึกหดหู่ใจก่อนหน้านี้พลันกระจ่างหายไป

เขาอดไม่ได้ที่จะออกแรงกอดเล็กน้อย ราวกับต้องการจะหลอมรวมเจียงเหยาให้กลายเป็นเนื้อเดียวกับร่างกายของตน

เจียงเหยา: “^ω^”

ดีจังเลยนะ

อ้อมกอดของพี่สิบสามอุ่นและสบายจัง

อยากกอดกันแบบนี้ไปตลอดเลย

ถึงการกอดแน่น ๆ บางครั้งจะรู้สึกดี แต่ถ้าแน่นเกินไปตลอดเวลาก็เริ่มหายใจไม่ออก

เจียงเหยาอดไม่ได้ที่จะขยับตัวเล็กน้อยเพื่อหาทางหายใจ