กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 200 ตราบใดที่ฉันไม่อาย คนที่อายก็คือคนอื่น
เมื่อมาถึงสโมสร กลับไม่พบหวังชิงเหลียน แต่กลับเห็นถูจื่อเซวียนกำลังรับผิดชอบงานอยู่
คิดว่าหวังชิงเหลียนคงจะไปจัดการธุระที่ร้านชานมเสียแล้ว
สิ่งที่น่าสนใจคือ เหล่าสมาชิกทีมได้ย้ายเข้ามาอยู่ในวิลล่าแล้ว
นอกจากหลินไห่แล้ว คนอื่น ๆ อย่างหลิงอวี่ที่อยู่ปีสี่และมีเรียนค่อนข้างน้อย รวมถึงวัยทำงานอย่างหลินชิงและหยางฮวาก็ได้ย้ายเข้าวิลล่ามาเช่นกัน
การที่ได้ทำงานและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ทำให้ความสัมพันธ์ของทุกคนราบรื่นขึ้น
ความสัมพันธ์ระหว่างหลินชิงกับหยางฮวาเอาเข้าจริงก็ยังไม่ได้ก้าวหน้าไปกว่าเดิม
หยางฮวายังคงขี้ขลาดเหมือนเคย
หลินชิงยังคงแข็งกร้าวเหมือนเดิม
เพียงแต่ในความเข้าใจของหลินชิง ทั้งสองก็นับว่าได้อยู่กินด้วยกันแล้ว