กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 165 รางวัลคือมีดทำครัว
ซูไหลพินิจมองยางรัดผมหลากสีสันบนข้อมือ
ความคิดความอ่านของเด็กสาวคนหนึ่งนี่เข้าใจยากจริง ๆ
ทว่าขอแค่เธอมีความสุขก็พอแล้ว
ตามใจเธอเถอะ
ทั้งสองเดินเล่นกันต่อจนมาถึงถนนสายอาหารที่เต็มไปด้วยของกิน
เจียงเหยาลูบหน้าท้อง ดวงตาเป็นประกายแวววาว เธอจ้องมองซูไหลด้วยสายตาคาดหวัง
“หิวแล้ว”
ซูไหลหัวเราะเบา ๆ
คุณหนูตัวน้อยเดินเล่นซื้อของมาตั้งนาน ในที่สุดก็หิวเสียที