กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 136 ระบบหายไปแล้วเหรอ?
ซูไหลนั่งอยู่ข้างเตียงคนไข้ พลางมองดูเจียงเหยาอย่างเงียบเชียบ
ดูเหมือนว่าตัวเขาจะไม่เคยจ้องมองเธอแบบนี้มาก่อนเลยสินะ?
สีหน้าของเจียงเหยาเริ่มมีเลือดฝาดจางๆ ไม่หลงเหลือความซีดเซียวจากอาการป่วยเฉกเช่นก่อนหน้า
ใบหน้าของเธอไร้ซึ่งความซูบตอบ กลับดูมีน้ำมีนวลขึ้นเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้ทำให้ดูอ้วนแต่อย่างใด
แสงไฟนีออนระยิบระยับอยู่ภายนอกหน้าต่าง ส่วนคุณที่อยู่ภายในห้องนี้งดงามจนไม่น่าเชื่อ
คนที่งดงามราวกับภาพฝันเช่นนี้ คงมองได้ชั่วชีวิตไม่รู้เบื่อ
หากเป็นไปได้ ชาติหน้าก็ยังอยากจะมองต่อไปอีก
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม เวลาที่มีเจียงเหยาอยู่ข้างๆ ซูไหลถึงได้รู้สึกสงบใจเป็นพิเศษ
เขาหวนนึกถึงประสบการณ์ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา