กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 122 ไปขั้วโลกเพื่อดูเพนกวิน
“ฉันก็แค่ประมวลผลข้อมูลตามปกติ ไม่ได้ตั้งใจจะเห็นมันเข้าหรอก เอาเป็นว่าสรุปคือจะทำหรือไม่ทำ?”
เหลียงซวงเสวี่ยพูดตรงไปตรงมา
โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ ราวกับว่าเพิ่งถูกหยามเกียรติอย่างใหญ่หลวง
“ได้ ฉันจะจัดการให้ แต่เรื่องวันนี้ห้ามใครปากโป้งออกไปเด็ดขาดนะ”
“อืม ได้... จริงสิ สถานะขอเป็นนักศึกษานะจะดีที่สุด” เหลียงซวงเสวี่ยพูดต่อ
ผู้อำนวยการเกาพูดออกมาโดยสัญชาตญาณ: “อายุขนาดนี้จะไปเป็นนักศึกษา? ไม่ใช่กำลังแกล้งกันอยู่นะ?”
เหลียงซวงเสวี่ย: “...ให้โอกาสเธอเรียบเรียงคำพูดอีกรอบ”