ตอนที่ 43 บางคนตายตั้งแต่อายุสิบแปด

ตอนที่ 43 บางคนตายตั้งแต่อายุสิบแปด

“บางทีความรักนั้นยิ่งใหญ่ ส่วนฉันนั้นต่ำต้อย เธอจึงไม่เหมาะกับฉัน...”

“ฉันเล่นเปียโนร้องเพลงไป แต่ในอกก็ยังคงเจ็บปวด บางทีการได้เล่นไปร้องเพลงไป ไม่แน่ว่ามันอาจจะเยียวยา...”

เพลงหนึ่งจบลง เจียงเหยาก็เปิดโหมดเล่นซ้ำทันที เล่นวนไปเรื่อย ๆ อย่างไม่สิ้นสุด

เธอฟังเพลงไปพลางฟุ้งซ่านไปพลาง

ต้องผ่านความรักความโกรธแค้นมามากแค่ไหน ถึงจะแต่งเพลงที่เศร้าสร้อยเช่นนี้ออกมาได้

ทว่าซูไหลยังอายุไม่มากเท่าไหร่ จะมีความเศร้าโศกจากการพลัดพรากมากมายขนาดนั้นได้ยังไงกัน

หรือว่าเขาหัดมีความรักตั้งแต่เด็ก ๆ